Arkapark funkcjonuje 8 już lat, chociaż - zdawać by się mogło - pod ciężarem i mnogością sprzeczności zespół charakteryzujących dawno winien zapaść się pod scenę polskiego undergroundu. Tymczasem... grupa ma się dobrze!
Arkapark ma w swym dorobku około czterdziestu autorskich kompozycji, a zaledwie jedną płytę długogrającą ("Tutaj" 2001 r.) oraz poprzedzającą ją płytę demo z 1999 roku. Arkapark koncertuje bardzo rzadko, chociaż każdy niemal występ na żywo jest spod znaku przaśnej, oldschoolowej zabawy, a na brak spontaniczności, życzliwości i żywiołowości swojej publiczności narzekać nie mogą. Ich styl? Nie ukrywają punk-rockowych korzeni, zachwytu nad polskimi legendami reggae jak Izrael czy Bakshish. Niemniej nie sposób nie zauważyć ich rozpoznawalnego pomysłu na muzykę, cech dla nich charakterystycznych: częste zmiany rytmu, rozbudowane dęciaki, charakterystyczny głos wokalisty. I kolejna sprzeczność: grupa nawet nie otarła się o sukces komercyjny - co zwykle uśmierca lwią część sceny muzycznej - a mimo to grają, tworzą i zbliżają do siebie nowych fanów kolejnych pokoleń wychowanych na punku i reggae. Mało tego, chociaż nie było w ich historii roku bez przetasowań i zmian składu, momentami dramatycznych i łzawych niczym z pism kolorowych, rdzeń zespołu tworzą od lat ci sami ludzie!
Strach pomyśleć, ale ewolucja wydaje się zawodzić, bo oto mamy do czynienia z dinozaurem, który się nie przystosował, a mimo to nie wymarł...